Verrassend wandelen op de Balkan!
Voor bergachtige wandelvakanties kunnen we vanuit Nederland veel kanten op. Wil je niet te ver? Dan trek je naar de Belgische Ardennen of het Müllerthal in Luxemburg. Wil je zeker zijn van mooie bergtochten? Dan lonken natuurlijk de Alpen! Zoek je iets avontuurlijkers? Dan maak je misschien een tocht door Scandinavië. Aan prachtige bestemmingen geen gebrek!
Maar heb je er al eens aan gedacht om op wandelvakantie te gaan in een van de Balkan landen? Onze collega Emma maakt deze zomer een roadtrip door dit deel van Zuidoost-Europa en vertelt je graag over de wandelmogelijkheden!
- Door Emma Grout
Laten we even beginnen met de wandelgebieden die je waarschijnlijk al wél kent. Het stukje Alpen in de noordwesthoek van Slovenië bijvoorbeeld! Met name rondom de Soča-vallei kun je schitterend lopen door ongerepte natuur en langs de helderblauwe rivier. Ook een zeer populair stukje Balkan onder wandelaars is het noorden van Albanië. Hier loopt ook een deel van de populaire Balkantrail. De etappe Valbona – Theth is tegenwoordig druk bewandeld en is te bereiken vanuit het stadje Shkodër.
In beide gebieden heb ik zelf niet gewandeld, maar niet getreurd: ik heb heel veel andere prachtige wandelingen gemaakt in veel minder bekende gebieden en daar ga ik er twee van uitlichten.
Als eerste neem ik je graag mee naar Bosnië en Herzegovina. Waarschijnlijk niet het eerste land waar je aan denkt voor een (zomer)vakantie, maar oh zo mooi! Het Sutjeska National Park ligt in het zuiden van het land, tegen de grens met Montenegro aan. Het is het oudste nationale park van het land en de hoogste berg, de Maglić van bijna 2400 meter hoog, kun je hier bewonderen. Nog bijzonderder, vond ik althans, is dat je hier een van de laatste overgebleven oerbossen van Europa kunt vinden. Het oerbos Perućica (UNESCO) mag je alleen onder strikte begeleiding betreden en is daardoor niet geschikt voor wandeltochten. Gelukkig is het al schitterend om van bovenaf te bekijken, bijvoorbeeld als je onderweg bent naar de hike waar ik je nu over ga vertellen.
Ik maakte verschillende wandelingen in dit gebied, maar de meest noemenswaardige was toch wel de hike naar Trnovačko Lake, ook wel bekend als ‘heart-shaped lake’; het hartvormige meer. Om te beginnen aan de wandeling moesten we eerst een uur lang een grindweg de berg op rijden. Halverwege konden we stoppen bij een uitkijkpunt vanwaar we het oerbos Perućica heel mooi konden bekijken, met in de verte tussen de dichte bossen een prachtige waterval! Nog een half uurtje verder naar boven kom je aan bij de parkeerplaats Prijevor op 1600 meter, met meteen weer een heel mooi uitzicht. Dat belooft een mooie tocht!
Hoewel je aan de voet van de Maglić start met wandelen, is het verder een vrij gemakkelijke route. Alleen in het begin is er een klein stukje puinhelling (goede oefening voor mijn hoogtevrees) maar verder loop je over een goed wandelpad van grind geleidelijk omlaag een vallei in. Aan het eind van die vallei moet je weer een stukje omhoog lopen door een bos voordat je bij het meer aankomt. Je loopt zo’n 5 kilometer heen en ook weer dezelfde weg terug. Let er wel op dat je op de terugweg bergop loopt en je er waarschijnlijk langer over doet (en er is dan geen mooi zwemmeer als beloning…).
Onderweg heb je schitterende uitzichten op de bergen en eenmaal aangekomen bij Trnovačko Lake heb je verschillende opties om je wandeling voort te zetten. Bijvoorbeeld door naar een uitzichtpunt te lopen waar je het hartvormige meer van boven kunt bekijken. Ook kun je hier kamperen als je van plan bent verder de bergen in te trekken of de Maglić wilt beklimmen. Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om, zoals wij hebben gedaan, te picknicken en te zwemmen in het meer.
Voor de oplettende lezer die de kaart er al bij heeft gepakt: dit meer ligt inderdaad in Montenegro! Ergens halverwege de wandeling steek je ongezien de grens over. Aangekomen bij het meer moet je wel je paspoort laten zien aan de daar aanwezige parkranger. Bij hem kun je eventueel ook iets te drinken kopen of je fles water vullen.
Hoewel ik me goed had ingelezen over deze hike, was ik toch verrast door de ongelofelijk mooie uitzichten. Het grote verschil met de Alpen? Er zijn bijna geen andere wandelpaden en dus ook maar weinig andere mensen, al waren we zeker niet de enige bij het meer! De natuur is hier nog ongerept en wild en dat zie je.
Goed om te weten:
We verbleven in Tjentište, een dorpje middenin het nationale park, maar we hebben geen enkele wandeling kunnen maken zonder eerst een stuk te moeten rijden. Soms was dit een uur over een smalle grindweg de berg op (zoals voor Trnovačko Lake), soms was het een mix van oud asfalt en grindwegen. Als je bij de mooie plekken wilt komen, zul je de auto moeten pakken en een zelfverzekerde chauffeur moeten zijn. Een auto die goed op grindwegen kan rijden is ook een must, een 4×4 is geen overbodige luxe.
Zoek een accommodatie waarbij de hoteleigenaar je goed kan vertellen over de omgeving. Onze host was een kenner en we hebben al zijn tips opgevolgd en zijn daardoor op mooie verborgen plekken gekomen. Ook fijn dat er iemand is die weet waar je naartoe gaat in dit verder onbewoonde gebied!
Elke keer dat je het Sutjeska National Park in gaat, kom je langs een parkranger met een slagboom. Je moet 5 euro entree per persoon betalen en dit kan alleen contant. Je moet ook niet gek opkijken als de ranger een eurootje meer vraagt, zogenaamd om de wisselkoers te betalen.
Bij de parkeerplaats Prijevor, voor Trnovačko Lake, heb je verschillende opties om te overnachten. Je kunt bijvoorbeeld met je camper op de parkeerplaats blijven of in één van de berghutten overnachten. Hierbij moet je niet denken aan een hotel, zelfs niet aan een gezellige almhut. Het was heel basic.
De natuur is hier ongerepter dan in de Alpen, er zijn dus ook meer wilde dieren. Langs de route stonden bordjes die ons eraan herinnerden om te blijven kletsen, zodat de beren ons zouden horen aankomen. We hebben zelf (helaas) alleen vogels en hagedissen gezien.
In Bosnië liggen weinig wandelpaden en voor een deel heeft dit te maken met sporen die de oorlog van 30 jaar geleden heeft nagelaten. Blijf altijd op het pad, want er liggen nog mijnen in dit gebied!
Lees onder de foto carrousel verder over mijn wandelavonturen in Montenegro!
Vanuit Bosnië gaan we door naar Montenegro via de mooie Tara-kloof. Schitterend om te bekijken, maar met weinig wandelpaden – het is er simpelweg te steil. We reden het land binnen door landschappen waar we stil van werden via de panoramaweg P14, langs de voet van de Bobotov Kuk, de hoogste berg van Montenegro! We zien hier al meer wandelaars en wandelpaden dan in Bosnië, dus dat belooft veel goeds!
Het gebied waar we nu verblijven heet Durmitor National Park en is eigenlijk de andere kant van de bergen waar we in Bosnië waren. Wat meteen opvalt is de drukte en de enorme hoeveelheid puntige vakantiehuisjes, in gebruik of in aanbouw, die het landschap vullen. Daarachter ligt de bergketen waar we gaan wandelen.
Vanuit Žabljak kun je door een drukke, parkachtige omgeving naar Black Lake lopen. Hier worden veel instagramfoto’s geschoten, dus wij lopen snel door. Vergeleken met Bosnië hebben we hier een rijkdom aan wandelpaden (vandaar ook de drukte) en we besluiten naar een hogergelegen meer te lopen.
De hike naar het meer(tje) Lokvice voerde eerst door een oud naaldbos waar we een picknickplek vonden op een rots met uitzicht op het grote Black Lake. Hierna liepen we het bos uit en werd het snel rotsachtiger met om ons heen mooie pieken. Via een aantal kleine, rotsige valleitjes komen we uiteindelijk in een grote bergkom met helemaal onderin het meer. Of althans, waar het meer normaal zou moeten zijn – het was nu helemaal droog. Dit maakte het uitzicht niet minder indrukwekkend: we zaten namelijk in een kom, aan alle kanten omringd door hoge pieken. Als je een goede echoweerkaatsing wilt ervaren, is dit een perfecte plek!
Vanaf dit punt liepen er verschillende wandelpaden hoger de bergen in; sommige routes cirkelden ook weer terug naar het meer waar we begonnen waren. Helaas hadden we deze dag een grote wandelfout begaan en te weinig water meegenomen… Bij Lokvice stond wel een hutje waar je wat te drinken kon kopen, maar deze was gesloten toen wij er waren. De grote ton water die ervoor stond vertrouwden we niet, dus voor ons was het vanaf dit punt rechtsomkeert. Maar dat maakte de tocht niet minder schitterend!
Goed om te weten:
Žabljak is een snel groeiend bergdorp waar inmiddels heel veel toeristen op afkomen. Er is dus meer infrastructuur voor toerisme dan in Bosnië en dat is fijn! Het nadeel is dat het hier een flink stuk drukker was; met name op de wandelpaden dichter bij het dorp was dit goed te merken. Als je de minder toeristische plekken opzoekt, heb je er minder last van.
Ook hier moet je 5 euro betalen om het nationale park in te gaan. Omdat we de auto niet bij het nationale park hadden staan, hebben we dit (per ongeluk, echt waar!) kunnen omzeilen, maar houd er rekening mee dat je entree moet betalen.
Er zijn wandelpaden genoeg, maar verwacht geen uitgebreide routebordjes zoals in de alpenlanden. Hier en daar staat iets aangegeven en de paden zijn gemarkeerd, maar voor de route ben je aangewezen op je eigen kaart of gps. Zorg dus dat je weet waar je naartoe wilt wandelen.
Ook anders dan je misschien gewend bent: er is nergens horeca onderweg. Je zult genoeg eten en drinken mee moeten nemen voor je hele tocht.
Kortom, ga op wandelvakantie op de Balkan!
Of je kiest voor de wilde, lege natuur van Bosnië en daar het avontuur aangaat. Óf je wilt de wandelpaden van Montenegro verkennen. Hopelijk heb ik je ogen geopend voor de wandelmogelijkheden in dit stukje van Europa. Omdat de twee gebieden die ik hier heb omschreven zo dicht bij elkaar liggen, kun je ze goed in één vakantie combineren. De bergen hebben mij in ieder geval verrast met hun schoonheid en het was een groot avontuur om ze te verkennen!
Mocht je aan de hand van deze blog nog vragen hebben, stel ze gerust!
Solliciteren?
Stuur een mail aan werken@theworldofwalking.nl met je CV en vertel ons iets over jezelf.