Shishapangma 1 september tot 8 oktober 2009

KLIK HIER VOOR FOTO'S expeditie t/m overhandiging cheque 14-10-2009.

Beknopt reisverhaal van Bart Dirven:

De wereld onder je op 8000 meter!

Daar sta je dan op het dak van de wereld! Hoeveel mensen zijn je hier voorgegaan? Het is adembenemend om tussen de gletsjers nog hogere bergreuzen om je heen te zien.

Na maanden voorbereiding vertrekken we op 3 september vanuit Kathmandu en steken de grens over naar Tibet. Een onbeschrijfelijke tocht via slechte, onbegaanbare wegen tussen de enorme bergen. De weg spoelt weg en vrachtauto’s en bussen moeten worden leeggemaakt en spullen moeten worden overgeladen naar andere vrachtauto’s die 1 km verderop staan.

We gaan zelf verder met jeeps naar het Chinese kamp op 5000 meter. Daar staan 24 yaks te wachten om onze bagage verder te brengen naar ons ABC-kamp (Advanced Base Camp) op 5400 meter. Zelf lopen wij onze eerste route. Omdat we nog maar 1 week onderweg zijn, is de hoogte al best een probleem: ik krijg hoofdpijn en voel me misselijk. Men adviseert om die dag 9 tot 10 liter water te drinken en een paar pillen te nemen. Gelukkig zakt het snel en de volgende dag gaat het weer prima.

Aangekomen op het ABC-kamp wordt ons tentenkamp uitgebreid met een dining tent en kitchen tent inclusief een stenen oven waar het vlees klaargemaakt wordt en gepekeld aan de haak gehangen wordt. Je staat versteld van wat ze hier allemaal kunnen koken. We krijgen ieder een éénpersoonstent om beter te rusten en meer privacy te hebben.

Vanuit dit kamp gaan we hoogtestages doen voor de training naar de top. In dezelfde vallei zijn nog groepen uit China, Spanje, Italië en 2 Zweedse jonge dames! Zo’n 80 personen proberen de Shishapangma te beklimmen.

Aan het ABC-kamp liggen de seracs, een gordel met ijsschotsen van 30-40 meter hoogte, die al honderden jaren bestaan.

Vanuit het tussenkamp op 5800 meter steken we de seracs over. Uitgerust met klimmateriaal, ijsbijlen en stijgijzers doen wij er de 1e keer 3 uur over om de oversteek te maken. Wat een avontuur. Ook voor mij is dit helemaal nieuw. Wat een ijsmassa’s en verder prachtig van kleur.

Om kamp 1 op 6200 meter te bereiken ligt er een veiligheidstouw op de grond. De weg naar boven is supersteil en het gaat maar stapje voor stapje. Ik zak ca. 30 cm in de voetsporen in de sneeuw en het is een loodzware tocht naar boven. Ook zitten er scheuren in het ijs van ca. 60-70 cm breed. We moeten springen naar de overkant. De scheuren zijn wel 10 meter diep en erg gevaarlijk. Aangekomen op kamp 1 overnachten we daar om de volgende dag weer terug te gaan naar het ABC-kamp. Het duurt dus weken voor het lichaam aan deze hoogte gewend is, maar nog steeds is het happen naar zuurstof.

Kamp 2 op 6900 meter volgt enige tijd later; het vriest ’s nachts 20ºC. Het weer is nog steeds erg stabiel en er worden plannen voor de topbeklimming gemaakt. We rusten nog 2 dagen op het ABC-kamp. Dan komt de spanning om de hoek kijken. Zal het weer blijven meewerken? Slechts 20% van de bergbeklimmers kan door de weersgesteldheid naar boven.

Met 25 kg in de rugzak wordt aan de tocht begonnen. Met dikke donskleding, oorwarmers, extra donsbroek, extra warme boots, dubbeldikke wanten gaan we op weg naar de top.

Kamp 2 was nog bekend van de trainingen. Kamp 3 op 7400 meter is nog onbekend terrein. Het is weer een steile klim via touwen en langs veel obstakels. Moe maar voldaan komen we op kamp 3 aan. De nacht zal kort zijn, want om 0.00 uur worden we gewekt voor de topbeklimming. Om 01.00 uur staat iedereen klaar voor vertrek. 4 expeditieleden hebben zuurstofflessen besteld voor het laatste stuk. Zelf heb ik geen extra zuurstof. In het begin van de nacht is het nog 30ºC onder nul en stormt het. Deze gaat later liggen en om ca. 7.30 uur bereiken we het laatste stukje van de berg. Degenen met zuurstof klimmen makkelijk weg en ik volg op enige achterstand. Moe geklommen kom ik om 9.00 uur op de top met een prachtig uitzicht op de nabij gelegen Cho Oyu en de Mount Everest. Het is snel foto’s maken en weer afdalen om op tijd beneden terug te komen.

Met de afdaling schiet ik tekort, wat reden is voor de expeditieleider om extra zuurstof te geven. Hierna gaat het een stuk gemakkelijker. We komen terug op kamp 3 waar we even rusten om verder af te dalen. Dit is de “death zone” en je mag hier dus niet blijven. Na een half uurtje gaan we verder naar beneden. Het is zonnig en ik ben nog doodmoe. Door de enorme inspanning van de topbeklimming en uren naar beneden lopen raak ik steeds verder achterop. De nacht valt in en de maan verlicht de sneeuwvlakte. Doordat mijn bagage aan de buitenkant van mijn rugzak losraakt, moet ik deze opnieuw vastmaken. Degene die met me oploopt, raakt uit het zicht. Op een cruciaal moment neem ik de verkeerde trail. Ik raak steeds verder in de verkeerde afdaling. Na 4 uur word ik door de sherpa’s van het expeditieteam gevonden. We laten de zuurstoffles en wat andere spullen achter op de berg, waarna de terugtocht begint. Het duurt dan nog 1,5 uur voordat we terug zijn op kamp 2. Hoe had ik anders de nacht moeten doorkomen bij min 25ºC?? Na wat gedronken te hebben, val ik in slaap na 23 uur onderweg te zijn geweest.

De volgende dag gaan we terug naar het tussenkamp net over de seracs. De vermoeidheid zit nog steeds in de benen en het kost veel inspanning om af te dalen. Een sherpa neemt later mijn rugzak over om een stuk voor mij te dragen. Dit scheelt enorm: even geen 28 kg op je rug! Het laatste stuk gaat steeds beter en we zijn blij dat het allemaal gelukt is.

Terug bij het ABC-kamp staan de yaks klaar om de spullen mee te nemen. Alles wordt afgebroken en je ziet onze verblijfplaats van 5 weken voor je ogen verdwijnen.

We willen allemaal terug naar Kathmandu en naar huis om de onvergetelijke verhalen te delen met vrienden en familie.

Het reisverhaal, grotendeels van de teamleider:

14 oktober 2009:

Overhandiging voorlopige cheque aan Fight for Sight. (zie onderste foto)

8 oktober 2009:

Aankomst in Brussel. Hier stond zijn hele gezin, een tv-ploeg van Omroep Drimmelen en een filmploeg van het Vlaamsse programma Hello Goodbye hem op te wachten.

3 oktober 2009:

Het gehele team is terug in het ABC kamp, waar ze weer heerlijk vers gemaakt eten krijgen,warme douches kunnen nemen, kleding kunnen wassen enz. De yaks zijn aangekomen om alle bagage morgen weer terug naar het Chinese basiskamp te vervoeren en daarna terug naar Kathmandu en naar huis!  Bart komt donderdagmorgen 8 oktober aan in Brussel.

3 oktober 2009:

Aangekomen in het interimkamp op 5850 m. Hier belandden ze nog in een sneewstorm.

1 en 2 oktober 2009:

Terug in kamp 3 (7434 m) om 13.00 uur. Besloten werd meteen door te gaan naar kamp 2. (6900 m). Hier aangekomen om 0:00 uur 's nachts.

1 oktober 2009 9:00 uur:

Het gehele team is op de centrale top: zie bovenste foto.

Middelste foto: Bart Dirven op de top met de vlag voor Fight for Sight.

30 september 2009:

Het gehele team is in kamp 3 op 7434 meter aangekomen. De bedoeling is om 23:00 uur op te staan, te ontbijten en om om 01:00 uur te vertrekken naar de top.

30 september 2009 8:30 uur:

Het complete team is gisteren aangekomen in kamp 2 op 6901 meter. Van kamp 1 naar kamp 2 was ca. 4 uur lopen. Nu onderweg naar kamp 3 op ca. 7300 meter. Over ca. 12 uur gaan ze op weg naar de top!

29 september 2009:

Momenteel in kamp 1 op 6357 meter. Vandaag naar kamp 2. Volgens beklimmers  die boven zijn geweest is de route naar de centrale top goed. De 7 meter extra naar de echte top hebben ze door omstandigheden niet gehaald.

28 september 2009:

Vanochtend vroeg vertrokken vanaf het ABC-kamp voor de definitieve tocht naar kamp 1, 2 en 3 om daarna een poging naar de top te doen, hopelijk op 1 oktober a.s.

27 september 2009:

Het Cho Oyu team, dat de reis vanuit Nepal naar Tibet samen met het Shishapangma team heeft gemaakt,  heeft vandaag de top van deze berg gehaald!

25 september 2009 21.00 uur:

Teruggelopen vanaf kamp 2 op 6901 meter, waar ze de afgelopen nacht geacclimatiseerd hebben, naar het ABC kamp. Het was een hele lange trail met sneeuw.

23 september 2009:

Bart rapporteert live om 18.00 uur: de eerste keer dat ik hier op kamp 1 ben aangekomen. Met 6 mensen gaan wij een expeditie doen. Wij hopen binnen een week boven aan de top te komen. Het was vandaag een onvoorstelbaar warme dag. Je loopt op ijs en je moet klimmen tussen de ijsschotsen door. Had dit al 2 keer eerder gedaan. Vrij weinig moeite toen, maar het was nu zo onnatuurlijk warm. Daarna naar kamp 1. Een heel lange trail. Je loopt met bepakking van 20-22 kg. Dat is niet gebruikelijk om te dragen. Je verbruikt veel energie. We zijn nu terug en hebben al gegeten.. Het koelt nu heel snel af. Het is zo'n min 2-3 graden, maar het waait niet. Morgen naar kamp 2 en daar overnachten. Daarna weer terug naar het ABC kamp om te herstellen om daarna de definitieve tocht naar boven te maken.

22 september 2009:

Het complete team is nu in het interimkamp op 5850 meter. 23 september gaan ze naar kamp 1 en de dag erop naar kamp 2 en kijken ze hoe hoog ze kunnen komen en om te acclimatiseren. Daarna gaan ze naar beneden om te rusten en zich op te maken voor de poging naar de top!

19 september 2009:

Vanmorgen in kamp 1 op 6400 meter ontwaakt. Bart heeft de weg naar kamp 2 al verkend. Hierna allen teruggegaan naar het interimkamp en daarna naar het ABC kamp. Hier blijven ze een paar dagen, waarna ze weer terug naar kamp 1 gaan om daarna kamp 2 te bereiken. Bart voelt zich heel goed!

17 september 2009:

Vandaag getraind in het ijsklimmen op de gletsjer: steil omhoog en daarna afdalen gedurende 2,5-3 uur . Dit was erg inspannend, maar het is heel goed gegaan. Ze hebben al spullen naar kamp 1 op 6200 meter gebracht en slapen vandaag in het tussenkamp (5829 meter). Morgen gaan ze opnieuw naar kamp 1 waar ze overnachten en van daaruit naar kamp 2. Het weer valt mee, het heeft nog niet veel gesneeuwd, maar hoe hoger hoe meer kans op sneeuwval. Ze blijven nu 14 uur in de tent, want buiten is het veel te koud. Er zit nog maar 50% zuurstof in de lucht.

15 september 2009:

Vandaag is men van het ABC kamp naar het kamp dat halverwege tussen het ABC en kamp 1 ligt vertrokken. Hier wil men 3 nachten blijven om te acclimatiseren. Bart vertelde dat hij met een rugzak van 20 kg 400 meter gekommen heeft en daarover hebben ze zo'n  5 uur gedaan. Op deze hoogte zit er slechts 50% zuurstof in de lucht. Ook vriest het op deze hoogte al flink en moeten ze het ijs van de gletsjer eerst ontdooien om het te kunnen drinken.

14 september 2009:

Vandaag is er een ritueel gehouden om de goden goed gezind te maken. Er zijn al spullen naar het tussenkamp, dat voor kamp 1 ligt, gebracht.

12 september 2009:

Aankomst in het ABC kamp (advanced basiskamp), op 5610 meter. Hier is nog een comfortabele eettent.

8 september 2009:

Verblijf in basecamp op ca. 5000 meter. Gewandeld in de omgeving. Hoogste punt was 5247 meter. 9 september vertrek naar het interim-kamp op 5200 meter.

7 september 2009:

Het team is op het Chinese basiskamp op 5000 meter hoogte aangekomen!

6 september 2009:

Het team is inmiddels in Tingri aangekomen. Dit is de laatste stop voordat ze 7 september naar het Chinese basiskamp gaan. Dan kan de expeditie echt beginnen!

4 september 2009:

Het Shishapangma team is inmiddels Tibet binnengekomen en is aan het acclimatiseren in Nyalam op 3750 m.

.

 Het goede doel

De wereld telt 37 miljoen blinden. Jaarlijks groeit dit aantal met 2 miljoen mensen. Bij twee op de drie is sprake van onnodige blindheid, dat te behandelen is of voorkomen had kunnen worden. 90% van alle blinde kinderen kan niet naar school. 80% van de volwassenen heeft hierdoor geen werk.

Het genezen en voorkomen van blindheid is dan ook een van de meest rendabele vormen van hulpverlening.

 Onder de naam ‘Fight for Sight’ werken de stichting Lions Werkgroep Blinden en Wilde ganzen al sinds 1993 eendrachtig samen om wereldwijd blindheid te bestrijden.

 Belangrijkste doelstellingen zijn:

 -  Het realiseren van 200.000 oogoperaties dat onnodig blinden weer ziende en daardoor weer zelfstandig maakt. Tussenstand tot 1 juli 2007: 158.670!

 - Bieden van concrete, kleinschalige hulp bij doelen als de bouw en inrichting van een oogdruppelsfabriek, oogklinieken, de aanschaf van ooglenzen en apparatuur voor operaties.

 -  Programma’s voor maatschappelijke integratie van visueel gehandicapten.

 -  Faciliteren van opleiding en training van plaatselijke hulpverleners.

Info: www.fightforsight.nl